Þú ert hér:
Viktoría hefur haldið dagbók um sund sitt yfir Breiðafjörð. Í dagbókinni lýsir Viktoría sundinu, skrifar um hugleiðingar sínar og lýsir hinni fallegu nátttúru kringum Breiðafjörðinn. Nú er aðeins ein vika eftir af sundinu og hefur Viktoríu gengið afar vel í þessari þrekraun sinni.
1. dagur - 24. júlí 2004. Sundleið frá Langanesi við Brjánslæk út í Suðeyjar.
Þá er þetta loksins að verða að veruleika ég er stödd á bryggjunni á Brjánslæk tilbúin að hefja sund yfir Breiðafjörðinn. Ragnar á Brjánslæk tekur á móti mér og Baldri eins en hann hefur tekið á móti Baldri í rúmlega 40 ár. Jóhann Ágústsson tengdasonur Ragnars, bóndi á Brjánslæk og formaður Björgunarsveitar Brjánslækjar ætlar á fylgja mér og Stefáni framkvæmdastjóra Unicef á sundinu.
Sólin skín í heiði og marinerar sjóinn gulli sínu í algeri uppsteyt við spá veðurstofunnar. Móttökur á Brjánslæk eru hlýlegar hvort heldur er af mönnum eða náttúru. Svo hlýjar að svei mér þá ef sjórinn er bara ekki heitari hér en annars staðar en fljótlega erum við komin á djúpið og þá verður aðeins kaldara en sólin brýst úr skýjum og hitar sálinni.
Það er dásamlegt útsýni hér allt í kring og Sauðey rís hægt og rólega úr sæ og eggjar okkur til landtöku. Afskaplega falleg eyja og við Stefán fyllumst ofurhug og hættum við að synda fyrirhugaða 2 km og syndum alla lið til Sauðeyjar eða 3.7 km með mörgum stoppum til að njóta náttúrunnar og þess að fá að vera hluti af henni.
Viktoría
3. dagur - 26. júlí 2004. Frá Sauðeyjum til Hergilseyjar.
Vestanáttin er að herða sig en á Breiðafirði er hún erfiðasta áttin hvað varðar sjólag og öldugang. Í gærkveldi og nótt var mikill beljandi og brimið við fallegu ströndina það hávært að ég varð að loka glugganum til að geta sofnað.
Um sexleytið vakna ég og gái til veðurs, það hefur aðeins lægt en ekki nóg, en um kl. 11 kemur Jóhann og vekur mig og við leggjum í hann á ný. Jóhanni er nú til aðstoðar Valgeir Davíðsson bóndi á Hvammi.
Það er mikil bára. Ég fer nú frá Hrauneyjum og stefni á Hergilsey sem er hæst allra eyja á Breiðafirði og margir telja hana þá fegurstu að auki. Ég syndi nú þó nokkuð á bringu vegna sjógangs en sterk hliðarbára kastar mér upp og niður. Ölduhæð gæti verið 70 cm til 1 meter en ég sé ekki þessa tignarlega háu eyju fyrir öldutoppunum. En þetta gengur þó en er þó erfiðasta sundið til þessa. Ég er komin tvo þriðju leiðarinnar og búin að gleypa smá sjó og skola nú munninn með vatni en fæ velgju og æli, ég hafði víst gleymt að borða morgunmatinn. En við þetta hressist ég og þegar Hergilsey fer að rísa úr hafi fæ ég aukinn kraft og gef í. En þegar ég er komin að Hergilsey að norðanverðu við ranann syndi ég rólega og nýt útsýnisins og þeirrar vissu að vera komin á áfangastað eftir erfitt sund.
Viktoría
4. dagur -27. júlí 2004. Synt frá Hergilsey að Skeley ca. 3 km. Tími: 1klst og 15 mín. Lagt af stað kl. 9.00
Þetta var heldur leiðinlegur dagur framan af. Úti var bálhvöss vestanátt enginn bátur á sjó. Grásleppukarlar héldu sig heima. Víðihríslan hérna úti í garðinum berst fyrir lífi sínu og hefur þegar glatað nokkrum greinum. Húmorinn er því ekki hár núna og ekkert útlit fyrir meira sund í dag.
En upp úr klukkan fimm seinni part dags fer að lægja og um kvöldið tökum við stefnu á Skeley í vægum vindi og ætlum að taka sundið á aðfalli. Guðmundur Áskelsson vélstjóri frá Dalvík og Gestur Karl Jónsson búsettur í Reykjavík munu sjá um bátinn og það mikilvæga verkefni að sýna sundkonunni miðið. En í báru og ólgusjó er auðvelt að tapa áttum og oft hef ég tilhneigingu til að synda á móti straumi og er þá oft komin alveg þvert á stefnu. Þá er útsýnið oft ekki mikið þegar maður syndir skriðsund en með því að fylgjast með bátnum næ ég áttum aftur. Með okkur er einnig Soffía Guðmundsdóttir frænka mín og tekur myndirnar.
Margir spyrja hvort þetta sé ekki kalt og ég verð að svara neitandi oft er mér velhlýtt þegar ég er komin í gang. Samt er alltaf kaldara þegar maður byrjar en ég syndi þá af miklum krafti og er komin í gírinn eftir ca. 20 metra. Á löngum leiðum eru fingurnir oft orðnir það kaldir að ég get ekki haldið fingrunum saman til að mynda þennan nauðsynlega sundspaða með fingrunum en þetta er þá alltaf á síðustu metrunum og virðist meinlaust með öllu.
Sundið í Skeley gekk afar vel og eitthvað hafa straumar verið mér hliðhollir. Þó nokkur bára væri á sjónum var hún afar blíð eftir barninginn við Hergilsey. En það gladdi mig óstjórnlega míkið að vera komin af stað aftur.
Viktoría
5. dagur - 28. júlí 2004. Synt frá Skeley að Langey ca 3 km tími 1 klst og korter. Um kl. 09.00
Við fórum af stað um morguninn um kl. 09.00 það var hægur andvari og þegar sundið hófst kom sólin og skein blíðlega á mig. Enn eru Guðmundur og Gestur Karl á bátnum en litli frændi Karl Guðmundsson tekur myndirnar.
Ég var svoldið löt svona í morgunsárið og leyfði mér að njóta sólarinnar og synda bakskriðsund sem ég hef nú ekki gert hingað til.
Ég hugsa svoldið um börn í heiminum almennt á leiðinni og hve mikið þarf að laga í þessum stríðsbrjálaða heimi. En um leið er tækifæri fyrir okkur að vera með í því að breyta heiminum og í raun taka fyrsta skrefið með því að trúa að það takist einhvern tíma og trúa því að við munum fara að hugsa meira í heild um jörðina okkar en ekki alltaf í litlum heimablettum og bútum og ein leið til þess er að gerast heimsforeldri. En þá ertu í raun búinn að taka að þér öll börn í heiminum.
Það er yndislegt á Íslandi þegar sólin skín og friðurinn á Breiðafirði seytlar í sál mína. Ég vildi að allir gætu haft það svona gott. Það er gott að búa í stríðslausu landi.
Sundið skerpir á skilningarvitunum og mér líður 100% þegar ég næ Langey. Ein af þessum fallegu eyjum sem bókstaflega draga mig til sín svo þrátt fyrir dól og afslöppun inn á milli næ ég þessu á mettíma.
Synt frá Langey til Síreyjar ca 2 km tími 50 mín um kl. 15.30
Nú leggjum víð í hann um kl. 3.30. Einn skipperinn gleymdi sér aðeins við náttúruskoðun, var víst að blóta goðinu Frey sem stendur út á eyjarenda. Þetta sund gengur eins og í lygasögu. Þarna hefur einn pabbinn silgt út frá Flatey með börnin sín sem horfa undrandi á þessa skrítnu konu og spyrja hvort sjórinn sé ekki kaldur. Yndislega börn kyrfilega klædd í sín öryggisvesti. Íslensk börn örugg í okkar góða friðarlandi.
Synt frá Sírey til Flateyjar ca 600 m timi 25 mín. Um kl. 22.30
Þetta var snöggt sund og gengur mjög vel það er aðfall og nokkur straumur en þó ekki of mikill. Á bakkanum bíður hópur fólks og tekur vel á móti mér. Mér líður að sjálfsögðu vel eftir þennan dag búinn að synda tæpa 6 km á einum degi. Næstum Drangeyjarsund með hléum. Enda hefur dagskráin verið ströng. Upp kl. 06.00.
En daginn byrja ég á hugleiðslu en síðan geri ég Yoga leikfimi í um klukkutíma til að halda skrokkinum í lagi við allt þetta álag. En álagið er mikið á hendur og herðar í sundinu. Þá fæ ég mér örlítinn morgunmat og fer á síðan á sjó á gúmmítuðrunni. Þeir sem til þekkja vita að oft getur það krafist þó nokkurar orku að sitja í opnum gúmmbát á fullri ferð, rok og skellir.
Síðan steypi ég mér til sunds og kem síðan upp í bátinn og þurrka mig og klæði og lagt er af stað heim.
Um kl. 12.00 er ég búinn í heitu sturtunni og gleypi í mig matinn og legg mig síðan í um klukkutíma en þá byrjar allt aftur upp á nýtt. Gera sig klára á sjóinn, sigla, synda til Síreyjar. Koma heim um kl. 5, heit sturta, matur, og aftur að synda um kvöldið. Fínn dagur.
Nú er spáð versnandi veðri á morgun svo það er gott að vera búin með þetta.
Viktoría
7. dagur - 30.júli 2004. Synt í klukkutíma ca 2 km frá Stykkishólmi að Fagurey.
Ég vaknaði klukkar 03.00 í morgun og fór að gera mig klára. Var nokkuð lúin enda sofnaði ég seint líklega um 01.00.
Við lögðum frá Stykkishólmi með Björgunarsveit Stykkishólms en bátnum stjórnar Kristján Lár Gunnarsson og enn er Guðmundur Áskelsson með okkur.
Ég sting mér til sunds frá Stakksey. Ég hef ákveðið að synda í klukkutíma. Mér hættir við að vera latari á morgnanna og þó. Slenið rennur af mér. Sólin er að koma upp og við Fellströndina leikur gullinn ljómi. Hafið er ljós, ljós blátt og bárurnar ekki of krappar. Á svona stundu finnst mér alltaf svo yndislegt að hafa verið svo heppin að fæðast á Íslandi og fá að vera samofin þessari fallegu, hreinu og tæru náttúru að ég tali ekki um hve yndislegt er að alast upp sem barn í friðarlandi. Við Íslendingar vitum öll hvernig það er.
Ég vildi óska að öll börn byggju við slíkt öryggi. Margir spurja mig hvað sé að vera heimsforeldri. Það er ekki að ættleiða eitt barn út í heimi heldur vera með í öllu starfi Barnahjálparinnar (UNICEF) hvar sem hennar er þörf. Nú er Barnahjálpin að sjálfsögðu komin til Súdan. En líka er sinnt meira uppbyggingarstarfi sem á að breyta lífi á staðnum til frambúðar eins og hjálp við börn í Afríku sem þurfa að framfleyta sér sjálf vegna þess að foreldrarnir eru fallnir úr aids. Og fleira og fleira.
Ég ætla að synda núna klukkan 18.00 það er nokkuð hvasst og farið að rigna stundum. En við sjáum til. Ómögulegt reyndist að synda seinnipartinn fyrir roki og öldugangi.
Viktoría
8. dagur - 31. júlí 2004 Synt að Steinaskerjum.
Ég legg eldsnemma af stað um sexleytið og hef fengið nýja fylgdarmenn, vaska sveina þá Sigurdór Steinar Guðmundsson og Margeir Lárusson frá Björgunarsveitinni Björg Hellissandi. Heimamaðurinn Þorsteinn Sigurlaugsson sem lóðsar okkur fram hjá helstu skerjum og inn í höfnina. Morgunsundið gengur vel það er gott veður og ég næ vel upp fyrir Steinaskerin. Sundgleraugun eru að stríða mér en þau eru orðin hálfmött eftir allar þessar sjóferðir og ég sé ekki nógu vel út um þau. Um kvöldið var ætlunin að Synda í Fagurey en veðrið er aftur orðið slæmt. Rok og bára.
Viktoría
