Flóðbylgjukynslóðin er vongóð um framtíðina
Börn í Indónesíu eiga hvað erfiðast uppdráttar eftir flóðbylgjuna og í þeim fjórum löndum sem tóku þátt í könnuninni hafa börn áhyggjur af öðrum jarðskjálfta og annarri flóðbylgju.
Einu ári eftir að flóðbylgjan breytti lífi þeirra á hörmulegan hátt eru börn á Indlandi, Sri Lanka og Taílandi vongóð um framtíðina, meðan börn í Indónesíu hafa þurft meiri tíma til þess að jafna sig. Þetta kemur fram í könnun UNICEF á högum barna sem urðu illa úti vegna flóðbylgjunnar í Suður-Asíu þann 26. desember 2004.
Í könnuninni sem kallaðist á ensku UNICEF Tsunami Relief Study – The Views of Affected Children, voru tekin viðtöl við 1.633 börn í fjórum löndum um viðhorf þeirra og tilfinningar í garð hamfaranna og framtíðar þeirra sjálfra. Tekin voru viðtöl við börn á aldrinum 8-17 ára, á Taílandi, Sri Lanka, Indlandi og Indónesíu, sem öll höfðu orðið fyrir beinum áhrifum vegna flóðbylgjunnar.
Í könnuninni voru notaðir spurningalistar og rætt var við börnin í hópum. Þannig náðist einstök sýn á hvernig líf barnanna er einu ári eftir hörmungarnar sem umturnaði lífi þeirra.
Í könnuninni kemur fram að þó að áhrifa flóðbylgjunnar gæti enn í lífi barnanna eru þau samt sem áður bjartsýn og vongóð um framtíðina. Meira en tveir þriðju barnanna finnst að ástand þeirra hafi batnað og að þau hafi það betra nú en nokkrum vikum eftir flóðbylgjuna.
Aðrar lykilniðurstöður könnunarinnar voru:
-Um 80% barnanna sem rætt var við á Indlandi, Sri Lanka og Taílandi voru vongóð um framtíðina. „Vongóð, hamingjusöm, sjálfsörugg” voru orðin sem börnin notuðu helst þegar þau lýstu tilfinningum sínum. Í Indónesíu voru börnin hvað síst vongóð um framtíðina en einn þriðji þeirra halda að líf þeirra muni ekki verða betra í framtíðinni. Þessi viðhorf gætu endurspeglað þá staðreynd að 69% barnanna sem rætt var við í Indónesíu höfðu misst fjölskyldumeðlim í flóðbylgjunum.
-Í könnuninni kom jafnframt fram að mörg barnanna voru enn hrædd. Meira en helmingur barnanna sem rætt var við á Indlandi og Sri Lanka óttast annan jarðskjálfta eða flóðbylgju og 76% barnanna sem rætt var við á Taílandi óttast að missa ástvin. Meira en einn þriðji aðspurðra barna í Indónesíu sögðu að þau væru oft afar einmana.
-Börnin bentu á nokkrar lykilþarfir og minntust oftast á stuðning til skólagöngu. Þörf fyrir fjármagn, húsnæði, klæðnað og vinnu fyrir fjölskyldur sínar kom þar skammt á eftir. Flest börnin sögðust vilja sjá frekari stuðning við menntun í löndum sínum, eða 76% aðspurðra barna í Indónesíu, 66% á Indlandi, 88% á Sri Lanka og 81% á Taílandi.
-Peningaskortur og þörfin til þess að vinna og hjálpa þannig til innan fjölskyldunnar voru meginástæður sem börnin gáfu fyrir því að vera ekki í skóla. Niðurstöðurnar sýna fram á að þó að börnin séu komin aftur í skólana þá finnist þeim þörf á frekari stuðningi til skólanna og menntamála.
-Á Indlandi, Sri Lanka og Taílandi sögðu börnin sem rætt var við í könnuninni að í frítíma sínum væri þau kát og skemmtu sér en í Indónesíu töluðu börn um að þau finndu oft fyrir einmanaleika og leiða í frítíma sínum.
Í hópviðræðutímunum komu börn frá mismunandi löndum og á mismunandi aldri saman og sögðu með eigin orðum frá vonum sínum og ótta varðandi líf sitt og framtíð sína.
Eitt barn frá Indlandi sagði: „Okkur langar til þess að læra mikið og standa okkur vel . . . en stundum höfum við áhyggjur af því hvort við höfum tækifæri til að halda áfram í skóla.” Barn frá Sri Lanka tjáði ósk sína um öruggari framtíð: „Ég myndi vilja að pabbi minn fái aftur verkfæri og tæki til þess að geta farið aftur að vinna.”
„Í skólanum höfum við nóg að gera og höfum því ekki færi á að hugsa um óþægilega hluti,” sagði barn frá Indónesíu. Í fullyrðingu þessa barns kristallast mikilvægi skólans sem griðastaðar fyrir börn.
UNICEF stóð fyrir könnuninni til þess að skilja betur hvernig áhrif hamfarirnar höfðu á börn. Einnig gefur könnunin börnum tækifæri á að tjá sig og koma hjálparstofnunum í skilning um hvaða aðstoð og stuðning börnin þurfa.
