Misnotkun barna í skjóli loforða um betra líf

„Ég man vel eftir því þegar ég var sendur til Senegal. Ég var níu ára gamall. Mamma vildi ekki að ég færi en þar sem pabbi tekur ákvarðanirnar var ég var sendur í læri hjá bissáskum kennara í fræðum Kóransins,“ sagði hinn tólf ára gamli Demba Baldé.

„Á leiðinni var ég mjög hamingjusamur. Ég hélt ég væri að fara á betri stað. Strax fyrsta daginn var ég hins vegar barinn tvisvar fyrir að óhlýðnast. Raunveruleikinn var nefnilega mjög ólíkur því sem kennarinn hafði sagt pabba. Ég borðaði aldrei í húsi kennarans, bara mat sem fólk gaf okkur á götunni. Þegar eitt okkar veiktist gaf kennarinn okkur jurtir til lækninga. Það var aldrei farið með okkur á spítala," sagði Demba.

Í Vestur- og Mið-Afríku er ekki óalgengt að kennurum í íslömskum fræðum sé treyst fyrir börnum fátækra fjölskyldna. Margir kennaranna eru búsettir í Senegal en koma til Gíneu-Bissá til að sannfæra foreldra um að fela þeim börn sín. Fyrir foreldrunum er það heiður að börnin fái tækifæri til að læra. Að vissu leyti er það líka ákveðinn léttir. Fjölskyldurnar eiga nefnilega í fullu fangi með að fæða börnin og klæða, annast og fræða.

Væntingar foreldranna eru miklar meðan á dvöl barnanna stendur en vonir barnanna bresta fljótt. Meirihlutinn er þvingaður til að betla á götum Senegal og býr við ömurlegar aðstæður. 

„Við vorum 29 krakkar hjá kennaranum mínum,“ útskýrði Demba. „Við vorum vakin eldsnemma á morgnanna og fengum þá smá kennslu. Um leið og tók að birta vorum við hins vegar send út að betla. Hvert okkar átti að safna ákveðinni upphæð. Ef ég var heppinn og náði að safna svo miklu gat ég verið rólegur. Ef ekki var ég barinn. Ég er með nokkur ör ... stundum svaf ég á götunni því ég var of hræddur til að fara til kennarans.“

UNICEF stuðlar að vernd eftir ýmsum leiðum
Frá 2001 hefur UNICEF, í samvinnu við frjáls félagasamtök á svæðinu, þrýst á stjórnvöld í Gíneu-Bissá um að koma í veg fyrir brottnám og ólöglegan útflutning barna, sérstaklega til Senegal í því yfirskini að barnið hljóti þar menntun í íslömskum fræðum. Einnig hefur UNICEF staðið fyrir námskeiðum fyrir löggæslufólk og stýrt viðamikilli rannsókn á vandamálinu. Hins vegar er nauðsynlegt að gripið verði til mun víðtækari aðgerða. Þá er brýnt að hægt verði að veita börnum eins og Demba sálfræðiaðstoð því ekki eru öll örin sem hann ber eftir árin fjögur sýnileg.

Eftir fjögurra ára harðræði flúði Demba vistina. Þrátt fyrir allt er hann heppinn. Mörg börn snúa til baka alvarlega veik eða bækluð. Sum börn snúa jafnvel ekki til baka. Svo fór að lokum að Demba fékk aðstoð við að finna foreldra sína. „Í framtíðinni langar mig að ganga í skóla. Skilaboð mín til foreldra eru þessi: ekki senda börnin ykkar til útlönda. Látið þau læra hér.“