Frásögn starfsmanns UNICEF á Haítí

Upplýsingafulltrúi UNICEF, Tamar Hahn, er stödd á Haítí og heldur áfram að lýsa því sem fyrir augu ber á hamfarasvæðunum þar í landi á heimasíðu UNICEF í Bretlandi.

,,Meira en vika er nú liðin frá því að jarðskjálfti breytti fátæku landi í gríðarlegt hamfarasvæði. Dreifing hjálpargagna er nú kapphlaup við tímann,” segir Tamar Hahn í frásögn sinni.

Tamar talar um að birgðir berist nú með flugvélum og flutningabílum og dreifing hjálpargagna fari sífellt batnandi. Þrátt fyrir aukna aðstoð flýja hundruðir ef ekki þúsundir manna höfuðborgina Port-au-Prince daglega upp í sveitir landsins, með allar eigur sínar á bakinu. Tugþúsundir eru þó eftir í bráðabirgðabúðum í Port-au-Prince. Þrátt fyrir gripdeildir og ofbeldi á sumum svæðum borgarinnar segir Tamar að hún hafi að mestu orðið vitni að gríðarlegri þrautseigju og áræði Haítíbúa.

Leitin að börnum sem hafa orðið viðskila við foreldra sína
Tamar og samstarfsfólk hennar hjá UNICEF hefur leitast við að tryggja öryggi barna sem misst hafa foreldra sína eða orðið viðskila við fjölskyldur sínar. Í frásögn sinni segir Tamar frá vinskap sem myndast hefur milli barnanna sem eiga engan annan að. Starfsfólk UNICEF og samstarfsaðilar á vettvangi leitast við að þau börn sem myndað hafa samband sín á milli haldi hópinn sem þýðir stundum að þau sem hafa náð sér að sárum sínum fá að dvelja áfram á sjúkrahúsinu þar sem vinir þeirra eru, þar til þau eru öll heil heilsu.

Tamar minnist jafnframt á hættuna á ólöglegum ættleiðingum sem myndast í hamförum sem þessum. Þó ættleiðing geti verið góður kostur fyrir mörg börn sem misst hafa foreldra sína er þó hægt að ímynda sér að nú þegar aðeins vika er liðin frá jarðskjálftanum gætu margir verið að leita að börnum sínum eða börnum ættingja sinna. Til þess að hindra ólöglegar ættleiðingar hefur UNICEF komið fyrir tveimur starfsmönnum sínum á flugvellinum í Port-au-Prince til þess að styðja yfirvöld í starfi sínu. 

Tamar lýkur máli sínu með sögu hinnar níu ára gömlu Marie Yolene Milord. Marie vann sem heimilishjálp fyrir jarðskjálftann, ein af 200.000 börnum sem gefin hafa verið í heimilisstörf af fátækum foreldrum í von um að þau hljóti betra líf. Mörg þessara barna verða þó fyrir ofbeldi og mismunun og er meinað að ganga í skóla. Marie handleggsbrotnaði í jarðskjálftanum og í kjölfarið var hún skilin eftir á sjúkrahúsinu af fjölskyldunni sem hún vann fyrir.

Hana langar aftur til þorpsins síns. ,,Mamma mín er dáin en ég held að pabbi sé enn á lífi. Mig langar bara heim," sagði Marie. Samkvæmt Tamar mun Marie verða flutt til tímabundinnar vistar á heimili fyrir munaðarleysingja þar til önnur lausn verður fundin sem hentar henni.

Lesa má frásögn Tamar Hahn í heild sinni á ensku hér. Eldri færsla Tamar má finnar hér á síðu UNICEF í Bretlandi.