HIV/alnæmi er ekki enn hægt að lækna en hægt er að meðhöndla það og halda smiti í skefjum. Lykillinn að sigri í baráttunni gegn alnæmi er að koma í veg fyrir ný smit.

Við þurfum að mennta börn og ungt fólk um HIV-veiruna og kenna þeim færni til að koma þessari kunnáttu í not: færni í lausn ágreininga, gagnrýna hugsun, ákvörðunartöku og samskipti. Þessi færni eykur sjálfstraust þeirra og kunnáttu til að taka ígrundaðar ákvarðanir svo sem að bíða með kynlíf þar til þau eru orðin nógu þroskuð til að vernda sig gegn alnæmi, öðrum kynsjúkdómum og ótímabærri þungun. Þetta þarf að gera á fyrri hluta unglingastigsins (á aldrinum 10 til 14 ára), því rannsóknir hafa sýnt að þetta er besti tíminn til að benda á heilbrigð lífsmynstur. Það er erfiðara að kenna þeim þetta mynstur þegar þau hafa þegar tileinkað sér áhættusama hegðun.

Við verðum að sjá ungu fólki fyrir nauðsynlegum upplýsingum sem miða til þeirra og bjóða upp á heilsugæslu og ráðgjöf gegn kynsjúkdómum og aðgengi að verjum. Slíkar aðgerðir munu hjálpa ungu fólki við að bera ábyrgð á heilsu sinni. Heilsugæslu- og ráðgjafastofnanir ættu einnig að bjóða upp á valmöguleika um ráðgjöf um alnæmi í trúnaði, prófum til að gera ungu fólki kleift að vita hvort þau séu smituð og upplýsingar um það hvernig á að meðhöndla sjúkdóminn og hvernig eigi að verjast gegn smiti.

Við þurfum að finna leiðir til að ná til þess unga fólks sem er sérstaklega varnarlaust, þar með talið munaðarleysingja, götubarna, sprautufíkla, fólks sem vinnur í kynlífsiðnaðinum, barna og ungs fólks sem lenda í vopnuðum átökum. Árangursríkasta leiðin til að nálgast þessa hópa er að fá ungt fólk til að taka þátt í undirbúningi verkefna sem snúa að því að koma í veg fyrir smit og veita smituðum rétta umönnun. Börn og ungt fólk geta betur sett sig í samband við jafnaldra sína heldur en þá sem að eldri eru.

Við þurfum einnig að aðstoða alnæmismitaðar mæður að koma í veg fyrir að smita börnin sín með því að bjóða upp á bæði meðferð og ráðgjöf um þá möguleika sem bjóðast við að næra ungabörn.
Að lokum þurfum við að útvega sýktu fólki meðferðir. Meðferð er nauðsynlegur liður í því að koma í veg fyrir áframahaldandi smit. Rannsóknir hafa sýnt að þar sem ekki er boðið upp á meðferð við alnæmi er fólk ólíklegra til að láta prófa sig sem leiðir til frekari smita.

Á sama tíma, mun meðferð við veirunni hjálpa foreldrum við að lifa lengur og gera þeim kleift að sjá um börn sín lengur. Börn sem eru alin upp á heilbrigðu heimili eru líklegri til að taka öruggar og heilbrigðar ákvarðanir um hegðun sína.

Jafnvel þó að þetta líti út fyrir að vera einfalt, þá er virkilega erfitt að útvega upplýsingar um alnæmi og heilsugæslu til ungs fólks, koma í veg fyrir að foreldrar smiti börn sín og hjálpa foreldrum að halda lífi lengur. Ástæðan fyrir þessu er að um leið þarf að berjast við þætti eins og fátækt, ólæsi, vanþróun, smánina og niðurlæginguna sem fylgir sjúkdómnum, ójafnvægi kynjanna, kynferðislega misnotkun og vopnuð átök.

Við lausn á þessum vandamálum þarf nauðsynlega samvinnu og stöðugt átak meðal þjóða, landsvæða og alls heimsins. Pólítiskir leiðtogar þurfa að draga athygli að alnæmi og ríkisstjórnir þurfa að koma á fót almannavörnum sem ná til allra aðila samfélagsins.

Ríkisstjórnir verða að vinna með frjálsum félagasamtökum, einkageiranum, trúarhópum og öðrum hópum til að mennta almenning um útbreiðslu alnæmis. Einnig þurfa ríkisstjórnir að útvega úrræðin sem þarf til að koma í veg fyrir sjúkdóminn, auk þess að annast þá sem þegar eru sýktir.
Að sjálfsögðu kostar þetta allt peninga. Ríkisstjórnir verða að úthluta fjármagni til að berjast gegn alnæmi og fá styrki frá alþjóðlegum samtökum og lánastofnunum ef ekki er til nægjanlegt fjármagn í landinu. HIV/alnæmi er heimskreppa sem þekkir engin landamæri.