Aukin gæði menntunar

Gæðamenntun er lykillinn að því að vinna bug á fátækt. Að auka gæði menntunar er undirstöðuatriði í að skapa framtíð fyrir mannlegt öryggi, samfélagslega þróun og framfarir. Þetta er gífurleg áskorun en einnig feikilegt tækifæri.

Aukin gæði grunnmenntunar helst í hendur við að fá fleiri stúlkur í skólana og brúa kynjabilið í skólum. Stúlkur hafa sérstaklega þurft að horfast í augu við mismunun og kringumstæður sem halda þeim frá skóla eða frá því að læra á árangursríkan hátt. Það þýðir lítið að gefa stúlku tækifæri til að innritast í skóla ef gæðin eru svo lítil að hún verður ekki læs, fær ekki kunnáttu í reikningi, eða fær ekki nauðsynlega færni til að lifa góðu lífi.

Foreldrar, með takmarkaðan fjárhag, segja að gæði menntunar spili mikilvægt hlutverk í ákvörðun sinni hvort eigi að senda dætur sínar í skóla eða ekki. Ef stúlkur eru ekki að læra neitt nýtt, ef það sem þær læra kemur ekki að gagni, eða ef skólaumhverfið er ekki öruggt fyrir þær, munu foreldrar ekki fjárfesta í skólagöngu fyrir dætur sínar.

Það er því nauðsynlegt að auka gæði menntunar til að fá fleiri stúlkur inn í skólana og ekki síst að tryggja að þær haldist í námi. Þó svo UNICEF einblíni á stærsta hópinn sem er útilokaður frá menntun - stúlkur - þá njóta drengir einnig góðs af menntaverkefnum UNICEF.

Gæðamenntun byrjar með nægilega mörgum skólum, bókum, ritföngum og þjálfuðum kennurum. Íhuga verður hvað fer fram innan skólans jafnt sem utan hans, ásamt því að hafa góða áætlun, hvort sem viðkemur menntun eða öðrum sviðum, sem tekur tillit til beggja kynja.

UNICEF hefur þróað ramma um hvernig skilgreina eigi gæði í menntun. Þar koma fram fimm málaflokkar sem auðvelda virkar áætlanagerðir fyrir menntun stúlkna, ásamt því að leggja grunnlínur fyrir gæðaeftirlit:

1. Framlag nemenda til námsins. Hefur barnið jákvæða reynslu frá fyrstu árum lífs síns innan fjölskyldunnar, samfélagsins og leikskóla? Hversu ólíkt er málfar heimilisins málfari skólans? Hefur barnið komist í tæri við hættuástand, misþyrmingar, hættulega vinnu (barnaþrælkun) eða HIV/alnæmi? Hefur barnið verið nægilega aðlagað að skipulagi skólans? Hvaða reynslu koma stúlkur með í skólana og hvaða sérstöku aðstæður þurfa þær að takast á við?

2. Umhverfi. Er umhverfið heilbrigt, öruggt, verndandi og tekur það tillit til kynjasjónarmiða? Hvers er krafist til að skapa heilbrigt, öruggt, verndandi og hvetjandi lærdómsumhverfi sem gerir stúlkum kleift að ná árangri?

3. Innihald menntunar. Er námskráin og efniviður viðunandi? Öðlast nemendurnir grunnfærni, þá sérstaklega í lestri, reikningskunnáttu og lífsleikni? Öðlast nemendurnir þekkingu á málum sem snúa að kynjunum, heilsu, fæðu, vörn gegn HIV/alnæmi, friði eða öðrum þjóðlegum og staðbundnum forgangsmálum? Hversu mikið höfðar námsefnið og fögin til stúlkna?

4. Aðferðir. Nota þjálfaðir kennarar barnamiðaðar kennslunálganir í vel stýrðum kennslustofum og skólum? Gera kennarar haganlegt mat sem auðveldar nám og dregur úr mismunun? Hvaða aðferðir kennslu, náms og stuðningur við námsárangur auka eða grafa undan námsárangri stúlkna?

5. Útkoma. Er komið í kring þekkingu, hæfileikum og viðhorfum, og er það tengt þjóðarmarkmiðum fyrir menntun og þátttöku í samfélaginu? Hvernig útkomu megum við búast við úr grunnmenntun fyrir stúlkur? Hvernig getum við sannað hversu mikið stúlkur læra og hvaða leiðir eru opnar fyrir frekari nám og hámörkun á möguleikum þeirra?