Á síðasta áratug hafa 2 milljónir barna týnt lífi af völdum vopnaðra átaka og meira en 6 milljónir barna hafa hlotið varanlega fötlun eða annan alvarlegan skaða af sömu ástæðu. Áætlað er að 20 milljónir barna hafi þurft að flýja heimili sín. Meira en ein milljón barna hafa misst foreldra sína eða hafa orðið viðskila við fjölskyldur sínar. Meira en 13 milljónir barna hafa misst foreldra sína úr HIV/alnæmi, en sjúkdómurinn er sérstaklega útbreiddur á stríðshrjáðum svæðum. Meirihluti flóttamanna og fólks sem flosnað hefur frá heimilum sínum eru konur og börn.

Markmið UNICEF er að veita þeim börnum sem eiga um sárt að binda vernd. Hér er um að ræða börn sem eru fórnarlömb stríðsátaka, hamfara, mikillar fátæktar, ofbeldis og misnotkunar og þau sem eiga við fötlun að stríða. Í neyðaraðgerðum beitir UNICEF kröftum sínum að því að mæta grunnþörfum kvenna og barna, ásamt því að standa vörð um réttindi þeirra og virðingu.

Mesta áskorunin í neyðaraðgerðum er að ná til þeirra sem mest þurfa á aðstoð að halda. Oft er erfitt að ná til þeirra varnarlausustu ýmist vegna vopnaðra átaka í nágrenni þeirra, ófærra vega, jarðsprengna og óblíðrar veðráttu. Afleiðingarnar geta verið hörmulegar þegar ekki næst til heilu samfélaganna til þess að veita þeim grunnaðstoð og vernd.

Flestir þeirra sem láta lífið á stríðstímum deyja ekki af beinum afleiðingum átakanna heldur vegna skorts á grunnheilsugæslu, matvælum, hreinu vatni og hreinlætisaðstöðu. Þetta gildir sérstaklega um börn. Þau lönd sem glíma við hæstu dánartíðni barna af viðráðanlegum orsökum eru lönd sem hafa glímt við löng tímabil vopnaðra átaka: Indland, Nígería, Kína, Pakistan, Lýðveldið Kongó og Eþíópía.

Það er mikilvægt að aðstoð nái til barna eins fljótt og auðið er þegar neyðarástand ríkir. Ekki aðeins er mikilvægt að mæta grunnþörfum þeirra heldur verðum við einnig að vernda réttindi þeirra og virðingu.